{"id":292,"date":"2018-11-13T12:56:26","date_gmt":"2018-11-13T11:56:26","guid":{"rendered":"http:\/\/historiawronek.pl\/?p=292"},"modified":"2021-04-29T12:58:31","modified_gmt":"2021-04-29T10:58:31","slug":"dr-wladyslaw-sobecki","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/historiawronek.pl\/?p=292","title":{"rendered":"Dr W\u0142adys\u0142aw Sobecki"},"content":{"rendered":"\n

Dr W\u0142adys\u0142aw Sobecki (1887\u20131965)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lekarz czasu niepogody<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Doktor W\u0142adys\u0142aw Sobecki nie by\u0142 wielk\u0105 postaci\u0105, znan\u0105 z podr\u0119cznik\u00f3w historii. W dziejach lokalnej spo\u0142eczno\u015bci Wronek zostawi\u0142 jednak trwa\u0142y \u015blad. Warto te\u017c przypomnie\u0107 koleje jego \u017cycia, stanowi\u0105 one bowiem niezwykle typowy przyk\u0142ad los\u00f3w Wielkopolan tego pokolenia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n

Jak z \u201eNocy i dni\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Urodzi\u0142 si\u0119 1 czerwca 1887 r. w G\u0119bicach pod Gostyniem. Jego ojciec, Piotr, by\u0142 tu administratorem d\u00f3br. Zaw\u00f3d to w owych czasach do\u015b\u0107 typowy dla zubo\u017ca\u0142ych ziemian, co potracili w\u0142asne maj\u0105tki. Takie by\u0142o te\u017c zapewne pochodzenie Sobeckich, cho\u0107 o ich korzeniach prawie nic nie wiemy. Tylko bardzo nieliczne herbarze wspominaj\u0105 niejasno o tej podobno szlacheckiej, acz nieznanego herbu, rodzinie \u017cyj\u0105cej ju\u017c w XVI wieku na Rusi i w Wielkopolsce. Piotr Sobecki, pilny i sumienny gospodarz, w s\u0142u\u017cbie na cudzym potrafi\u0142 zebra\u0107 \u015brodki na kupno w\u0142asnej ziemi. Naby\u0142 te\u017c niewielki folwark Karolewo ko\u0142o Ostroroga.<\/p>\n\n\n\n

Swoim maj\u0105teczkiem cieszyli si\u0119 Sobeccy zaledwie kilka lat. Piotr zmar\u0142, nabawiwszy si\u0119 zapalenia p\u0142uc podczas prac polowych. Wdowa, Antonina z Langner\u00f3w, sprzeda\u0107 musia\u0142a Karolewo i zamieszka\u0142a wraz z dzie\u0107mi w Poznaniu. Borykaj\u0105c si\u0119 stale z materialnymi k\u0142opotami \u2013 \u017cy\u0142a g\u0142\u00f3wnie z wynajmowania pokoi \u2013 potrafi\u0142a jednak zadba\u0107 o wykszta\u0142cenie syn\u00f3w. Wszyscy uko\u0144czyli wy\u017csze studia.<\/p>\n\n\n\n

Filareta<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W\u0142adys\u0142aw by\u0142 najstarszy z rodze\u0144stwa. Edukacj\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w powszechnej szkole w Ostrorogu. Zachowa\u0142 o niej dobre wspomnienie. Potem w Poznaniu uczy\u0142 si\u0119 \u2013 jak na pozna\u0144skiego inteligenta przysta\u0142o \u2013 w Gimnazjum \u015aw. Marii Magdaleny. Jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 koleg\u00f3w, w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 aktywnie w polsk\u0105 konspiracj\u0119 uczniowsk\u0105 w samokszta\u0142ceniowym Towarzystwie Tomasza Zana, nawi\u0105zuj\u0105cym ju\u017c samym imieniem patrona do idea\u0142\u00f3w wile\u0144skich filaret\u00f3w czas\u00f3w Mickiewicza. By\u0142 nawet przez ostatni rok swej nauki prezesem Towarzystwa w Poznaniu. Za udzia\u0142 w zakazanych przez pruskie w\u0142adze zwi\u0105zkach nie spotka\u0142y go represje, ale wiadomo, \u017ce mia\u0142a go na oku policja. Niepok\u00f3j szpicli wzbudza\u0142y jego wyjazdy do Zakopanego. Najpewniej wi\u0119c pozna\u0144ski gimnazjalista utrzymywa\u0142 kontakty z grupuj\u0105cymi si\u0119 w\u00f3wczas tam w\u0142a\u015bnie dzia\u0142aczami bojowego skrzyd\u0142a Polskiej Partii Socjalistycznej \u2013 mo\u017ce widzia\u0142 si\u0119 z samym \u201etowarzyszem Mieczys\u0142awem\u201d (J\u00f3zefem Pi\u0142sudskim)?<\/p>\n\n\n\n

\u201ePrzej\u0119cie si\u0119 socjalistycznymi ideami\u201d nie by\u0142o jednak u 18-letniego Sobeckiego chyba silne, jak to sugerowa\u0142y policyjne raporty. Miast rzuci\u0107 si\u0119 w wir rewolucji, jaka wybuch\u0142a w\u0142a\u015bnie w zaborze rosyjskim (1905), m\u0142ody W\u0142adys\u0142aw spokojnie uko\u0144czy\u0142 gimnazjum (matura w 1907 r.), po czym podj\u0105\u0142 studia. Jego m\u0142odsi bracia studiowali p\u00f3\u017aniej \u2013 kontynuuj\u0105c ojcowskie przywi\u0105zanie do ziemi \u2013 rolnictwo. On obra\u0142 za przedmiot medycyn\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Studiowa\u0142 w Niemczech, na renomowanych uniwersytetach \u2013 takie w\u0119drowne studia by\u0142y wtedy norm\u0105 \u2013 w Heidelbergu, Lipsku i Berlinie. W 1913 r. z\u0142o\u017cy\u0142 w Kilonii wymagany egzamin lekarski, po czym pracowa\u0142 jako praktykant w Kilonii, Hamburgu, Eppendorf i Berlinie. Po roku uzyska\u0107 m\u00f3g\u0142 na tej podstawie licencj\u0119 wykonywania zawodu lekarskiego. Odpowiedni dyplom nosi dat\u0119 3 sierpnia 1914 r. \u2013 dwa dni p\u00f3\u017aniej wybuch\u0142a Wielka Wojna.<\/p>\n\n\n\n

Mundur i lancet<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Sobecki zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze podj\u0105\u0107 prac\u0119 lekarsk\u0105 w Inowroc\u0142awiu \u2013 wr\u00f3ci\u0142 wi\u0119c do Wielkopolski, ale wkr\u00f3tce przysz\u0142o mu przywdzia\u0107 pickelhaub\u0119. Powo\u0142any do niemieckiej armii, s\u0142u\u017cy\u0142 jako lekarz wojskowy na froncie zachodnim. Prze\u017cy\u0142 piek\u0142o okop\u00f3w i hekatomb\u0119 Verdun. Gdy za\u015b jesieni\u0105 1918 r. przysz\u0142a kl\u0119ska kajzerowskich Niemiec, wr\u00f3ci\u0107 m\u00f3g\u0142 do domu, do Poznania. Czas by\u0142 jednak niespokojny; w grudniu 1918 r. wybucha powstanie wielkopolskie. M\u0142ody major Sobecki staje do dyspozycji polskich w\u0142adz, mo\u017ce wreszcie s\u0142u\u017cy\u0107 w narodowym wojsku; marzy\u0142o mu si\u0119 to chyba ju\u017c wtedy, gdy kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej je\u017adzi\u0142 na konspiracyjne spotkania w Zakopanem.<\/p>\n\n\n\n

Z polecenia powsta\u0144czych w\u0142adz skierowany do zorganizowania wojskowej s\u0142u\u017cby zdrowia we Wronkach, wraca\u0142 w pobli\u017ce \u015bwiata swego dzieci\u0144stwa, sp\u0119dzonego w Karolewie. Nie wiedzia\u0142 jeszcze, \u017ce z nadwarcia\u0144skim miastem, gdzie rzuci\u0142 go przypadek losu, zwi\u0105\u017ce si\u0119 na sta\u0142e.<\/p>\n\n\n\n

We Wronkach W. Sobecki zaj\u0105\u0142 si\u0119 nie tylko swymi wojskowymi zadaniami. Czynny by\u0142 tak\u017ce przy organizowaniu cywilnej s\u0142u\u017cby zdrowia. By\u0142 jednym z tw\u00f3rc\u00f3w i animator\u00f3w miejscowego ko\u0142a PCK. Kto wie, czy w\u0142a\u015bnie tak nie nawi\u0105za\u0142a si\u0119 znajomo\u015b\u0107 m\u0142odego majora z czynn\u0105 wronieck\u0105 spo\u0142eczniczk\u0105, Zofi\u0105 Rosi\u0144sk\u0105, wdow\u0105 po zmar\u0142ym przed kilkunastu laty lekarzu i matk\u0105 dw\u00f3ch dorastaj\u0105cych c\u00f3rek. Zgodnie z grzeczno\u015bciowymi konwencjami zaproszony do domu Rosi\u0144skich, sta\u0142 si\u0119 tu coraz cz\u0119stszym go\u015bciem. Rodzinna tradycja powiada, \u017ce spodoba\u0142y mu si\u0119 obie panny, a pomoc\u0105 w trudnym wyborze s\u0142u\u017cy\u0142 zaprzyja\u017aniony aptekarz Stryczy\u0144ski. Trzydziestokilkuletni Sobecki poprosi\u0142 wreszcie o r\u0119k\u0119 m\u0142odszej od siebie o lat dziesi\u0119\u0107 Marii Rosi\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n

Narzeczonego-\u017co\u0142nierza oderwa\u0142 jednak z Wronek wicher nowych, niespokojnych wydarze\u0144. Major Sobecki wraz z wielkopolskimi pu\u0142kami poci\u0105gn\u0105\u0107 musia\u0142 na front wschodni. Bra\u0142 czynny udzia\u0142 w wojnie z bolszewikami. Z wojny wyni\u00f3s\u0142 nawet ran\u0119, odebran\u0105 zreszt\u0105 w bynajmniej nie heroicznych okoliczno\u015bciach: zada\u0142 mu j\u0105 pijany polski \u017co\u0142nierz, kt\u00f3rego pr\u00f3bowa\u0142 przywo\u0142a\u0107 do porz\u0105dku. Dopiero koniec wojny umo\u017cliwi\u0142 majorowi Sobeckiemu powr\u00f3t do Wronek i dope\u0142nienie narzecze\u0144stwa \u015blubem w styczniu 1921 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n

Stabilizacja<\/strong><\/p>\n\n\n\n

M\u0142odzi pa\u0144stwo Sobeccy nie zamieszkali jednak we Wronkach. W\u0142adys\u0142aw zaraz po zwolnieniu z wojska podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Poznaniu. Do 1925 r. zajmowa\u0142 stanowisko starszego asystenta w uniwersyteckiej Klinice Chor\u00f3b Wewn\u0119trznych. Doko\u0144czy\u0142 te\u017c przerwan\u0105 przed laty edukacj\u0119 zawodow\u0105. Dawny student niemieckich uniwersytet\u00f3w doktorat uzyska\u0142 ju\u017c na polskim Uniwersytecie w Poznaniu. By\u0142a to pierwsza promocja doktorska, jak\u0105 przeprowadzono na tej uczelni. Na po\u017c\u00f3\u0142k\u0142ym dyplomie datowanym 12 kwietnia 1922 r. widniej\u0105 podpisy Heliodora \u015awi\u0119cickiego, Adama Wrzoska i Paw\u0142a Gantkowskiego \u2013 zas\u0142u\u017conych wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w pozna\u0144skiej wszechnicy.<\/p>\n\n\n\n

Lata nast\u0119pne to w \u017cyciu dra. Sobeckiego okres spokojnej stabilizacji. Okres wzgl\u0119dnego dobrobytu, wytrwa\u0142ej pracy i rodzinnego szcz\u0119\u015bcia. Sobecki prowadzi\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119, ale czynny te\u017c by\u0142 jako lekarz Kasy Chorych i Opieki Spo\u0142ecznej \u2013 za czym kry\u0142y si\u0119 wyczerpuj\u0105ce, przewa\u017cnie piesze wyprawy po ca\u0142ym mie\u015bcie. W domowym zaciszu mieszkania w nie istniej\u0105cym ju\u017c dzi\u015b domu przy Al. Marcinkowskiego 27, stawa\u0142 si\u0119 dr Sobecki \u2013 niegdysiejszy konspirator i \u017co\u0142nierz \u2013 mieszcza\u0144skim domatorem, dziel\u0105cym wolny czas mi\u0119dzy lektur\u0119 dzie\u0142 historycznych (kocha\u0142 antyki i Napoleona), regularne wizyty w ogrodzie zoologicznym i spacery z dzie\u0107mi.<\/p>\n\n\n\n

Nie zosta\u0142y te\u017c zerwane wi\u0119zy z Wronkami, gdzie zosta\u0142a rodzina \u017cony. Doktor naby\u0142 tu spory ogr\u00f3d, tutaj Sobeccy sp\u0119dzali zawsze wakacje. \u017bycie toczy\u0142o si\u0119 wi\u0119c mi\u0119dzy dwoma miastami. Nawet dwie z czterech c\u00f3rek W\u0142adys\u0142awa i Marii przysz\u0142y na \u015bwiat we Wronkach. \u015awiat tej spokojnej egzystencji run\u0105\u0142 nagle. Przyszed\u0142 Wrzesie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Inter arma…<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mjr Sobecki zosta\u0142 zmobilizowany ju\u017c w sierpniu 1939 r. i skierowany do Warszawy. Obj\u0105\u0142 tu stanowisko zast\u0119pcy dow\u00f3dcy szpitali rezerwowych. Prze\u017cy\u0142 ca\u0142y dramat obl\u0119\u017conej stolicy. Cudem unikn\u0105\u0142 \u015bmierci, gdy niemiecka bomba w mgnieniu oka zmiot\u0142a ca\u0142y pion budynku Szpitala Dzieci\u0105tka Jezus wraz z sal\u0105, w kt\u00f3rej w\u0142a\u015bnie operowa\u0142 \u2013 zosta\u0142o tylko kilka metr\u00f3w kwadratowych pod\u0142ogi, na kt\u00f3rych sta\u0142 akurat Sobecki. G\u0142\u0119boko wierz\u0105cy doktor przekonany by\u0142, \u017ce uratowa\u0142 go po\u015bwi\u0119cony medalik, jaki da\u0142a mu na drog\u0119 wierna gosposia. Po kapitulacji Warszawy Sobecki zdo\u0142a\u0142 unikn\u0105\u0107 niewoli. Wraz z dziel\u0105cym ten sam los kuzynem, znanym w Poznaniu ginekologiem, Janem Bajo\u0144skim, zastanawia\u0142 si\u0119 nad przysz\u0142o\u015bci\u0105. Bajo\u0144ski nalega\u0142, by przedosta\u0107 si\u0119 na wsch\u00f3d, do strefy okupowanej przez sowiet\u00f3w. Sobecki nie zdecydowa\u0142 si\u0119 na wypraw\u0119 w nieznane i wr\u00f3ci\u0142 \u2013 po wielu dniach przewa\u017cnie pieszo odbywanej podr\u00f3\u017cy \u2013 do Poznania, do rodziny. Bajo\u0144ski uda\u0142 si\u0119 na wsch\u00f3d sam. Nie wr\u00f3ci\u0142 ju\u017c nigdy. Jego zw\u0142oki zidentyfikowano w lasku katy\u0144skim.<\/p>\n\n\n\n

Wysiedlenie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie dane by\u0142o jednak Sobeckiemu przeczeka\u0107 \u2013 jak by\u0107 mo\u017ce teraz zamierza\u0142 \u2013 wojennej zawieruchy w domowym zaciszu. Polska inteligencja nie mia\u0142a prawa bytu w \u201epragerma\u0144skim\u201d Warthegau. Sobeccy jedni z pierwszych padli ofiar\u0105 niemieckich wysiedle\u0144. Gdy jesiennego poranka zjawili si\u0119 \u017candarmi i nakazali natychmiast opu\u015bci\u0107 mieszkanie, doktor z najwy\u017cszym trudem wyjedna\u0142 pozwolenie na zabranie z sob\u0105 lekarskich narz\u0119dzi. Utrata domu i ca\u0142ego materialnego dorobku by\u0142a ciosem strasznym, kt\u00f3ry podkopa\u0142 nerwy i zdrowie Sobeckiego. Potem by\u0142 kilkutygodniowy pobyt w obozie na G\u0142\u00f3wnej, wreszcie wyw\u00f3zka w nieznane, w bydl\u0119cych wagonach przy grudniowym srogim mrozie. Ko\u0144cow\u0105 stacj\u0105 w\u0119dr\u00f3wki okaza\u0142a si\u0119 le\u017c\u0105ca ju\u017c w Generalnej Guberni \u2013 Cz\u0119stochowa. Znalezienie si\u0119 tutaj Sobeccy odczytali jako znak Bo\u017cej opieki i nadziei na przysz\u0142o\u015b\u0107. Pierwszego schronienia i pomocy wygna\u0144com z Wielkopolski udzielili miejscowi \u017bydzi, ci sami, z kt\u00f3rych tak bardzo chcieli oczy\u015bci\u0107 Cz\u0119stochow\u0119 przedwojenni narodowcy.<\/p>\n\n\n\n

Po kilku tygodniach tu\u0142ania si\u0119 po przypadkowych domach przyszed\u0142 czas skromnej, wojennej stabilizacji. Sobecki zaanga\u017cowany zosta\u0142 w charakterze lekarza domowego hrabiostwa Raczy\u0144skich ze Z\u0142otego Potoka. Hrabia Karol, przyrodni brat zmar\u0142ego niedawno Edwarda, w\u00f3wczas ambasadora RP w Londynie, okaza\u0142 si\u0119 go\u015bcinny. Sobeccy zamieszka\u0107 mogli w przypa\u0142acowym dworku my\u015bliwskim, tym samym, w kt\u00f3rym sto lat wcze\u015bniej mieszka\u0142 przodek hrabiego, Zygmunt Krasi\u0144ski. W Z\u0142otym Potoku przesz\u0142y najci\u0119\u017csze lata okupacji.<\/p>\n\n\n\n

Gdy w 1943 r. okupanci usun\u0119li wreszcie Raczy\u0144skich z maj\u0105tku, tak\u017ce Sobeccy stracili go\u015bcin\u0119. Kolejnym miejscem wojennej w\u0119dr\u00f3wki sta\u0142 si\u0119 pobliski Jan\u00f3w. Okupacyjne \u017cycie by\u0142o ubogie, ale do\u015b\u0107 spokojne. Rodzina trzyma\u0142a si\u0119 razem, uda\u0142o si\u0119 unikn\u0105\u0107 wywiezienia dorastaj\u0105cych ju\u017c c\u00f3rek na przymusowe roboty w g\u0142\u0105b Niemiec.<\/p>\n\n\n\n

Tak\u017ce jednak i do cz\u0119stochowskiego partykularza dociera\u0142y gromy wojny. W okolicznych lasach pojawi\u0142y si\u0119 partyzanckie oddzia\u0142y. Dr Sobecki, jeden z nielicznych lekarzy w okolicy, niejeden raz proszony by\u0142 o pomoc dla rannych i chorych \u017co\u0142nierzy konspiracyjnych wojsk. Przewa\u017cnie noc\u0105 zjawiali si\u0119 le\u015bni emisariusze z wezwaniem. Wyprawy do lasu by\u0142y niebezpieczne \u2013 nie tylko ze wzgl\u0119du na Niemc\u00f3w, ale i na podzia\u0142y w podziemiu: zjawiali si\u0119 nie tylko \u017co\u0142nierze Armii Krajowej, ale tak\u017ce partyzantek narodowej czy komunistycznej, cz\u0119sto jedni wrodzy drugim. Sobecki nie odmawia\u0142 jednak pomocy nigdy i nikomu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n

Znowu Wronki<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W Janowie Sobeccy doczekali si\u0119 ko\u0144ca okupacji. W styczniu 1945 r. przyszli Rosjanie. Ledwie nadesz\u0142y wie\u015bci o wyzwoleniu Poznania, rodzina ruszy\u0142a w drog\u0119 do domu. Do domu, kt\u00f3rego \u2013 jak si\u0119 okaza\u0142o \u2013 nie by\u0142o. Na Al. Marcinkowskiego zosta\u0142y tylko gruzy. Doktorowi zaoferowano inne mieszkanie, na pozna\u0144skiej \u015ar\u00f3dce \u2013 w zniszczonym mie\u015bcie bardzo potrzeba by\u0142o lekarzy. Sobecki po kr\u00f3tkim wahaniu odrzuci\u0142 jednak propozycj\u0119. Czu\u0142 si\u0119 ju\u017c zbytnio zm\u0119czony, by zaczyna\u0107 wszystko od nowa. Wola\u0142 osi\u0105\u015b\u0107 we Wronkach. Tu czeka\u0142 bowiem nie zniszczony i pusty dom rodzinny \u017cony, czeka\u0142 jego w\u0142asny ogr\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

Z Wronkami doktor zwi\u0105za\u0142 si\u0119 ju\u017c teraz na sta\u0142e. Tu sp\u0119dzi\u0142 ostatnie 20 lat \u017cycia, do ko\u0144ca wype\u0142nione prac\u0105. Mia\u0142 prywatn\u0105 praktyk\u0119, pracowa\u0142 w o\u015brodku zdrowia i przychodni przemys\u0142owej. Przede wszystkim zaanga\u017cowano go \u2013 od 1 maja 1945 r. \u2013 jako lekarza w tutejszym wi\u0119zieniu, na stanowisku ordynatora Oddzia\u0142u Wewn\u0119trznego wi\u0119ziennego szpitala. Praca ta okaza\u0142a si\u0119 bardzo ci\u0119\u017ck\u0105 pr\u00f3b\u0105, ci\u0119\u017csz\u0105, ni\u017c spodziewa\u0107 si\u0119 by\u0142o mo\u017cna u progu nowej pa\u0144stwowo\u015bci. Wi\u0119zienie wkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119 miejscem ka\u017ani dla ludzi os\u0105dzonych przez nowy re\u017cim od prawa do wolno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Najtrudniejsze by\u0142o pierwsze dziesi\u0119ciolecie \u2013 do masowych u\u0142askawie\u0144 z lat 1955\/56, kiedy to Wronki straci\u0142y charakter politycznego karceru. Nie wiemy wci\u0105\u017c wszystkiego o \u00f3wczesnej dzia\u0142alno\u015bci Sobeckiego. Tkwi\u0105c w samym centrum z\u0142a potrafi\u0142 ocali\u0107 sw\u0105 w\u0142asn\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 i godno\u015b\u0107. Jak m\u00f3g\u0142, pomaga\u0142 wi\u0119\u017aniom. Wspominali go te\u017c potem mile. \u201eBardzo sympatyczny staruszek\u201d \u2013 napisze po latach Piotr Wo\u017aniak w \u201eZaplutym karle reakcji\u201d. Jako bierny \u015bwiadek Sobecki jednak musia\u0142 uczestniczy\u0107 w rzeczach okropnych i przera\u017caj\u0105cych. Podobno zbiera\u0142 wraz z \u00f3wczesnym wronieckim proboszczem, ks. Piotrem Str\u00f3\u017cy\u0144skim, dokumentacj\u0119 zbrodni, jakich dokonywano w tajemnicy za wi\u0119ziennym murem. Nikt nie wie dzi\u015b, co sta\u0142o si\u0119 z tymi materia\u0142ami. Ten rozdzia\u0142 biografii doktora czeka dopiero na przedstawienie \u2013 mo\u017ce przyczyni\u0105 si\u0119 do niego dalsze relacje by\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w i innych \u015bwiadk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Non omnis moriar?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dr Sobecki zmar\u0142 17 maja 1965 r. Pracowa\u0142 niemal do ko\u0144ca. Trzy miesi\u0105ce przed \u015bmierci\u0105 jego pracowite \u017cycie \u2013 by\u0142 praktykuj\u0105cym lekarzem przez ponad p\u00f3\u0142 wieku \u2013 uhonorowano Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Polonia Restituta. Mieszka\u0142 we Wronkach przez ostatnich 20 lat, ale zwi\u0105zany by\u0142 z nimi ju\u017c od 1918 r. Zamkn\u0105\u0142 te\u017c \u201edynasti\u0119\u201d wronieckich lekarzy \u2013 praktykowa\u0142 tu wszak ju\u017c jego te\u015b\u0107 Stefan Rosi\u0144ski (zm. 1910 r.) i jego z kolei stryj, Stanis\u0142aw Rosi\u0144ski (ju\u017c od 1867 r.).<\/p>\n\n\n\n

W\u0142adys\u0142aw Sobecki spocz\u0105\u0142 w pi\u0119knym grobowcu Rosi\u0144skich na miejscowym cmentarzu. Nie by\u0142 postaci\u0105 z podr\u0119cznik\u00f3w historii, ale w pami\u0119ci wronczan zostawi\u0142 trwa\u0142y \u015blad.<\/p>\n\n\n\n

Tomasz Jurek. Pozna\u0144, 1993 rok.<\/p>\n\n\n\n

Autor jest historykiem, wnukiem W\u0142adys\u0142awa Sobeckiego. \u015ar\u00f3dtytu\u0142y od redakcji czasopisma \u201eWronieckie Sprawy\u201d. Tekst ukaza\u0142 si\u0119 we \u201eWronieckich Sprawach\u201d 1993, nr 12(34), s. 10\u201311.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142adys\u0142aw Sobecki by\u0142 synem Piotra Sobeckiego (ur. 1857) i Antoniny Langner (ur. 1864). Z kolei Piotr Sobecki by\u0142 synem Idziego Sobeckiego (ur. 1814) i Katarzyny Frankowskiej (ur. 1814). \u0179r\u00f3d\u0142o: http:\/\/poznan-project.psnc.pl\/<\/a><\/p>\n\n\n\n

Kopiowanie, modyfikowanie, publikacja oraz dystrybucja ca\u0142o\u015bci lub cz\u0119\u015bci artyku\u0142u bez uprzedniej zgody w\u0142a\u015bciciela \u2013 s\u0105 zabronione.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dr W\u0142adys\u0142aw Sobecki (1887\u20131965) Lekarz czasu niepogody Doktor W\u0142adys\u0142aw Sobecki nie by\u0142 wielk\u0105 postaci\u0105, znan\u0105 z podr\u0119cznik\u00f3w historii. W dziejach lokalnej spo\u0142eczno\u015bci Wronek zostawi\u0142 jednak trwa\u0142y \u015blad. Warto te\u017c przypomnie\u0107 koleje jego \u017cycia, stanowi\u0105 one bowiem niezwykle typowy przyk\u0142ad los\u00f3w Wielkopolan tego pokolenia. Jak z \u201eNocy i dni\u201d Urodzi\u0142 si\u0119 1 czerwca 1887 r. w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":295,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,9],"tags":[32,62],"class_list":{"0":"post-292","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-historia","8":"category-ludzie","9":"tag-lekarz","10":"tag-wladyslaw-sobecki","11":"czr-hentry"},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/292","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=292"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/292\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":294,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/292\/revisions\/294"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/295"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}