{"id":202,"date":"2020-02-21T10:38:39","date_gmt":"2020-02-21T09:38:39","guid":{"rendered":"http:\/\/historiawronek.pl\/?p=202"},"modified":"2022-01-05T20:03:07","modified_gmt":"2022-01-05T19:03:07","slug":"dr-ignacy-zimniak-1902-1984-lekarz-kilku-pokolen-wronczan","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/historiawronek.pl\/?p=202","title":{"rendered":"Dr Ignacy Zimniak"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Dawniej ni\u017c wczoraj \u2013 biogram dra Ignacego Zimniaka za\u0142\u0105czony do wniosku TMZW o nazwanie jednej z ulic jego imieniem, z 3 maja 1986 r. <\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Dr Ignacy Zimniak (1902\u20131984)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Lekarz kilku pokole\u0144 wronczan<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Ignacy Zimniak urodzi\u0142 si\u0119 w 1902 r. w rodzinie ch\u0142opskiej w Sulis\u0142awiu [ko\u0142o Ostrowa Wielkopolskiego, jako syn Stanis\u0142awa i Marianny z Jasik\u00f3w]. Do gimnazjum ucz\u0119szcza\u0142 w Ostrowie Wlkp. w okresie od 1914 do 1922 r. Studia medyczne rozpocz\u0105\u0142 na Uniwersytecie Pozna\u0144skim uzyskuj\u0105c w czerwcu 1928 r. tytu\u0142 Doktora Wszech Nauk Lekarskich. Po odbyciu sta\u017cu w szpitalach S\u0142u\u017cby Brackiej na \u015al\u0105sku, od 1 pa\u017adziernika 1928 r. rozpocz\u0105\u0142 praktyk\u0119 lekarsk\u0105 we Wronkach, pracuj\u0105c tam w swoim zawodzie do 1983 r., tzn. przesz\u0142o 55 lat. Pocz\u0105tkowo by\u0142 lekarzem \u00f3wczesnej Kasy Chorych (zwanej p\u00f3\u017aniej Ubezpieczalni\u0105 Spo\u0142eczn\u0105), a od 1935 do 1939 r. dodatkowo \u2013 Okr\u0119gowego Szpitala Wi\u0119zienia Izolacyjnego we Wronkach. Powo\u0142any w 1939 r. do wojska pracowa\u0142 w Szpitalach Wojskowych \u0141odzi i Tarnopola, a po powrocie z tu\u0142aczki wojennej, ponownie podj\u0105\u0142 prac\u0119 we Wronkach, pomagaj\u0105c rodakom z ca\u0142ym oddaniem i otaczaj\u0105c szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 polskie dzieci. Po wyzwoleniu od 1945 do 1983 r. by\u0142 we Wronkach lekarzem rejonowym Polskich Kolei Pa\u0144stwowych, za\u015b od 1950 r. r\u00f3wnocze\u015bnie kierownikiem nowo utworzonego O\u015brodka Zdrowia, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 do 1956 r. Rezygnuj\u0105c z kierownictwa, pracowa\u0142 tam dalej po kilka godzin dziennie. W 1958 r. uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 jako lekarz kolejowy, a w roku nast\u0119pnym \u2013 jako pediatra. W kwietniu 1959 r. przej\u0105\u0142 zn\u00f3w na jaki\u015b czas obowi\u0105zki kierownika O\u015brodka Zdrowia, a nast\u0119pnie pracowa\u0142 tam w niepe\u0142nym wymiarze godzin.<\/p>\n\n\n\n<p>Jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 zapocz\u0105tkowa\u0142 udzia\u0142 w Powstaniu Wielkopolskim, kiedy jako ucze\u0144 klasy gimnazjum udziela\u0142 si\u0119 czynnie w \u201ePogotowiu [S\u0142u\u017cby] i \u0141\u0105czno\u015bci\u201d w Ostrowie Wlkp. i II Dru\u017cynie Harcerskiej im. J. H. D\u0105browskiego. Wy\u017cej wspomniane Pogotowie zosta\u0142o zorganizowane na polecenie w\u0142adz powsta\u0144czych przez \u00f3wczesnego komendanta harcerstwa w Ostrowie i z racji swoich zada\u0144 mia\u0142o charakter militarny.<\/p>\n\n\n\n<p>W okresie mi\u0119dzywojennym by\u0142 d\u0142ugoletnim prezesem Towarzystwa Przeciwgru\u017aliczego oraz Zwi\u0105zku Rezerwist\u00f3w we Wronkach. Wyk\u0142ada\u0142 r\u00f3wnie\u017c na rozmaitych zebraniach i kursach ratowniczych organizowanych od 1934 r. przez Czerwony Krzy\u017c. Okupacj\u0119 prze\u017cy\u0142 pracuj\u0105c we Wronkach, z chwil\u0105 rozpocz\u0119cia ofensywy zimowej 12 stycznia 1945 r. i zbli\u017cania si\u0119 wojsk radzieckich i polskich do naszego miasta, bra\u0142 udzia\u0142 w tajnych zebraniach czo\u0142owych przedstawicieli ludno\u015bci polskiej, na kt\u00f3rych omawiano sprawy odpowiedniego przyj\u0119cia zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 wojsk, zapewnienia porz\u0105dku oraz zabezpieczenia wa\u017cniejszych obiekt\u00f3w miasta przed zniszczeniem przez uchodz\u0105cych hitlerowc\u00f3w. By\u0142 cz\u0142onkiem utworzonego 23 stycznia 1945 r. Tymczasowego Komitetu Obywatelskiego, kt\u00f3ry dwa dni p\u00f3\u017aniej wita\u0142 w ratuszu dow\u00f3dc\u0119 oddzia\u0142u wyzwole\u0144czego Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n<p>Pomaga\u0142 w zorganizowaniu szpitala Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca w dawnym Domu Sierot przy ul. Ko\u015bciuszki, gdzie udzielano przy jego pomocy ratunku chorym, powracaj\u0105cym z oboz\u00f3w koncentracyjnych, wywiezionym do przymusowej pracy do Niemiec oraz rannym \u017co\u0142nierzom, by\u0142ym je\u0144com wojennym oraz ludno\u015bci cywilnej. Bra\u0142 r\u00f3wnie\u017c czynny udzia\u0142 w utworzeniu szpitala izolacyjnego dla zaka\u017anie chorych \u2013 na Zamo\u015bciu. Obowi\u0105zki lekarza wype\u0142nia\u0142 bezinteresownie, z ca\u0142ym po\u015bwi\u0119ceniem. Nale\u017ca\u0142 do PCK, a od 1947 r. by\u0142 jego cz\u0142onkiem Zarz\u0105du, wyk\u0142adaj\u0105c zn\u00f3w na kursach ratownictwa.<\/p>\n\n\n\n<p>[Przez ca\u0142e \u017cycie nie nale\u017ca\u0142 do \u017cadnej partii politycznej. By\u0142 trzykrotnie \u017conaty, mianowicie z Mari\u0105 Zuzann\u0105 Wilczewsk\u0105 z d. Rakowsk\u0105 (zm. 1936), Mari\u0105 Antonin\u0105 Pepi\u0144sk\u0105 (zm. 1971) i Janin\u0105 Frydrychowiczow\u0105 z d. Pepi\u0144sk\u0105 (zm. 1977). Nie pozostawi\u0142 potomstwa. Zmar\u0142 16 grudnia 1984 r. i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym we Wronkach. W 1986 r. jego imieniem nazwano ulic\u0119, przy kt\u00f3rej mieszka\u0142 w ostatnich latach \u017cycia].<\/p>\n\n\n\n<p>Odda\u0142 on spo\u0142ecze\u0144stwu Wronek i okolicy ogromne zas\u0142ugi jako lekarz i obywatel, okazuj\u0105c pe\u0142n\u0105 po\u015bwi\u0119cenia pomoc i ofiarno\u015b\u0107 wszystkim potrzebuj\u0105cym.<\/p>\n\n\n\n<p>W czasie swej pracy otrzyma\u0142 nast\u0119puj\u0105ce odznaczenia i dyplomy [obecnie w zbiorach Muzeum Ziemi Wronieckiej]:<\/p>\n\n\n\n<p>1. Dyplom Doktora Wszech Nauk Lekarskich (1928).<\/p>\n\n\n\n<p>2. Dyplom wystawiony przez Zarz\u0105d G\u0142\u00f3wny PCK za wybitny udzia\u0142 w organizowaniu obywatelskiej samopomocy leczniczej, higienicznej i opieku\u0144czej w zniszczonej przez okupanta niemieckiego ojczy\u017anie i wspieranie wydatn\u0105 ofiar\u0105 pieni\u0119\u017cn\u0105 akcji Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca (1948).<\/p>\n\n\n\n<p>3. \u201eMedal 10-lecia Polski Ludowej\u201d (1955).<\/p>\n\n\n\n<p>4. Srebrna odznaka \u201ePrzoduj\u0105cy Kolejarz PRL\u201d (1955).<\/p>\n\n\n\n<p>5. Dyplom z okazji XXX-lecia pracy zawodowej (1958).<\/p>\n\n\n\n<p>6. Dyplom z okazji XV rocznicy wyzwolenia Wronek za ofiarn\u0105 prac\u0119 oraz utrwalanie W\u0142adzy Ludowej i budownictwa socjalizmu (1960).<\/p>\n\n\n\n<p>7. Dyplom za prac\u0119 zawodow\u0105 w Kolejowej S\u0142u\u017cbie Zdrowia DOKP (1962).<\/p>\n\n\n\n<p>8. Krzy\u017c Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski \u201ePolonia Restituta\u201d (prawdopodobnie 1964).<\/p>\n\n\n\n<p>9. Z\u0142ota odznaka \u201ePrzoduj\u0105cy Kolejarz PRL\u201d (1965).<\/p>\n\n\n\n<p>10. Dyplom z okazji XX rocznicy wyzwolenia miasta Wronek za ofiarn\u0105 prac\u0119 oraz utrwalanie W\u0142adzy Ludowej i budownictwa socjalizmu (1965).<\/p>\n\n\n\n<p>11. Dyplom uznania za zas\u0142ugi w rozwoju kolejnictwa w Okr\u0119gu Pozna\u0144skim DOKP w XXX-leciu PRL (1975).<\/p>\n\n\n\n<p>12. Dyplom uznania z okazji 50-lecia pracy w S\u0142u\u017cbie Zdrowia za wzorowe i ofiarne wykonywanie obowi\u0105zk\u00f3w zawodowych. Wystawiony przez PKP Obw\u00f3d Lecznictwa Kolejowego w Gorzowie Wlkp. (1978).<\/p>\n\n\n\n<p>13. Z\u0142ota Odznaka Honorowa \u201eZa Zas\u0142ugi w Rozwoju Wojew\u00f3dztwa Pilskiego\u201d (1979).<\/p>\n\n\n\n<p>14. Srebrna Odznaka \u201eZa Zas\u0142ugi dla Transportu PRL\u201d (1979).<\/p>\n\n\n\n<p>15. Odznaka tytu\u0142u honorowego \u201eZas\u0142u\u017cony Lekarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej\u201d (1984).<\/p>\n\n\n\n<p>16. Odznaka cz\u0142onkowska ZBoWiD-u.<\/p>\n\n\n\n<p>Autor: dr Tadeusz Sikora (1923-2017)<\/p>\n\n\n\n<p>Przygotowa\u0142 i uzupe\u0142ni\u0142 informacje w nawiasach kwadratowych:<\/p>\n\n\n\n<p>Piotr Pojasek. Wronki, luty 2020 r.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/wok2.mserwer.pl\/files\/image\/Doktor1.JPG\" alt=\"\"\/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" src=\"http:\/\/wok2.mserwer.pl\/files\/image\/Doktor2.JPG\" alt=\"\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>Kopiowanie, modyfikowanie, publikacja oraz dystrybucja ca\u0142o\u015bci lub cz\u0119\u015bci artyku\u0142u bez uprzedniej zgody w\u0142a\u015bciciela \u2013 s\u0105 zabronione.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dawniej ni\u017c wczoraj \u2013 biogram dra Ignacego Zimniaka za\u0142\u0105czony do wniosku TMZW o nazwanie jednej z ulic jego imieniem, z 3 maja 1986 r. Dr Ignacy Zimniak (1902\u20131984) Lekarz kilku pokole\u0144 wronczan Ignacy Zimniak urodzi\u0142 si\u0119 w 1902 r. w rodzinie ch\u0142opskiej w Sulis\u0142awiu [ko\u0142o Ostrowa Wielkopolskiego, jako syn Stanis\u0142awa i Marianny z Jasik\u00f3w]. Do [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":203,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,9],"tags":[31,8,32],"class_list":{"0":"post-202","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-historia","8":"category-ludzie","9":"tag-dr-zimniak","10":"tag-historia","11":"tag-lekarz","12":"czr-hentry"},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/202","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=202"}],"version-history":[{"count":6,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/202\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":548,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/202\/revisions\/548"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/203"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=202"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=202"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/historiawronek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=202"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}